Zróbcie mu miejsce Pan idzie nieba

Zróbcie mu miejsce Pan idzie nieba,
Pod przymiotami ukryty chleba.

Zagrody nasze widzić przychodzi,
I jak się dzieciom jego powodzi.

Otocz go wkoło rzeszo wybrana,
Przed twoim Bogiem zginaj kolana.

On twoim Ojcem, on przyjacielem.

Nie dosyć było to dla człowieka,
Że na ołtarzu co dzień go czeka:

Sam ludu swego odwiedza ściany,
Bo nawykł bawić między ziemiany.

Uściełajcie mu kwiatami drogi,
Którędy Pańskie iść będą nogi.

Okrzyknijcie to na wszystkie strony:
W środku nas idzie błogosławiony.

Straż przy nim czynią Anieli możni,
Nie przystępujcie blizko bezbożni.

Obyście kiedyś i wy poznali,
Jakiegośmy to Pana dostali.

On winy nasze darować lubi,
Jego się wsparciem ten naród chlubi.

W domu i w polu daje nam dary,
Serc tylko naszych żąda ofiary.

Niesiemy ci je Boże, niesiemy:
Dawaj nam łaski, sercać dajemy.

I tej zamiany między stronami,
Niebo i ziemia będą świadkami.

My nie słyszymy, jak nam niebiosy
Odpowiadają swymi odgłosy!...