Matko Boska Częstochowska
Matko Boska Częstochowska, Maryja, Maryja, tyś nasza Pani,
My ci pienia uwielbienia, Maryja, Maryja, niesiemy w dani,
I prośby przekładamy,
Z ufnością jaką mamy
W twej litości, łaskawości, Maryja,
Maryja, że otrzymamy.
Jakeś dobra i jak szczodra, M. M. świadczą to cuda,
Kto do ciebie w swej potrzebie, M. M. tylko się uda,
Wnet ma skutek żądany,
A za dar otrzymany
Z twojej ręki, niesie dzięki, M. M.
Uradowany.
W twym Kościele, o jak wiele M. M. widzimy śladów,
Łask doznanych, pociech branych, M. M. jawnych przykładów:
Ołtarz cały darami,
I obraz pamiątkami:
Ozdobiony, przeciążony, M. M.
Są dowodami.
Przeto i my nie wątpimy, M. M. że nas pocieszysz.
A proszącym, wołającym, M. M. w pomoc pospieszysz:
Bo ty jesteś jedyna,
Pośredniczka do Syna,
On to sprawi, co przedstawi M. M.
Twoja przyczyna.
Proś więc jego tak dobrego, M. M. matko pociechy,
By każdemu z nas grzesznemu, M. M. odpuścił grzechy:
Byśmy je opłakali,
Do nich się nie wracali,
A twym torem i cnot wzorem M. M.
Postępowali.
Niech zawady, czarta zdrady, M. M. w drodze zbawienia,
Precz oddali, nas ocali, M. M. wśród skał zgorszenia:
Niech wszystkich miłujemy,
Cudzego nie pragniemy,
A obmowy i złej mowy, M. M.
Niech się strzeżemy.
Niech i chleba co potrzeba, M. M. zawsze udzieli,
Byśmy z troski, w służbie Boskiej M M. przeszkód nie mieli:
Niech nas od ognia broni,
Od powietrza zasłoni,
Nieprzejrzanej, niespodzianej, M. M.
Śmierci uchroni.
Matko droga, racz do Boga M. M. zanieść te prośby,
By wzruszony i zmiękczony, M. M. wstrzymał swe groźby:
A nas przez wzgląd na ciebie,
Raczył przyjąć do siebie,
I z świętymi sługi swymi, M. M.
Umieścił w niebie.
Pieśń jest pozdrowieniem Matki Bożej Częstochowskiej i wyrazem wdzięczności za jej opiekę. Powtarzane imię Maryi łączy pochwałę z prośbami o przyjęcie do życia wiecznego.
Sprawdza się jako wspólny śpiew pielgrzymów i osób modlących się przed wizerunkiem. Powracające wezwania warto wypowiadać wyraźnie, aby nie zagubić treści poszczególnych strof.
Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski (zebr.), „Śpiewnik kościelny”, Kraków 1838, wraz z dodatkami (1842–1853), s. 827–828.


Komentarze