Maryja bądź pozdrowiona
Maryja bądź pozdrowiona,
Przez Anioła zaślubiona:
Żeś matką Boską została.
Pokora ci to zjednała.
Nawiedzenie.
W dom Elżbiety gdy przybyłaś,
Radość wszystkim uczyniłaś:
Jan się w żywocie raduje,
Matka z Ojcem prorokuje.
Narodzenie.
Betleemski zacny żłobie,
Król niebieski leży w tobie:
Za nic niebieskie pokoje,
Milsze mu niewczasy twoje.
Ofiarowanie.
Panna wierna zakonowi,
W kościół się z Synem stanowi:
Gołąbki zań ofiaruje,
Tanio go biskup szacuje.
Znalezienie.
Zgubili rodzice Syna,
Żałośna matce nowina:
Lecz nic smuć się Panno wiele,
Jest on wśród mędrców w kościele.
Zakończenie.
O Panno błogosławiona!
Łaską Bożą napełniona;
Niech którzy cię pozdrawiamy,
Przez cię Boską łaskę mamy.
Spojrzyj na nas siedząc w niebie,
Którzy wiernie co dzień ciebie
Różaną zdobim koroną:
Bądź nam przed Bogiem obroną.
Niechaj w bractwo twe wpisani,
Nie będziemy wymazani
Z ksiąg żywota, lecz z świętymi
Niebo wiecznie osiągniemy.
Modlitwa w Ogrójcu.
Wspomnij sobie duszo moja,
Jak Pan Chrystus miłość twoja,
Cały krwią spłynął w ogrójcu,
Modły czyniąc Bogu Ojcu.
Biczowanie.
Do słupa był przywiązany,
I okrutnie biczowany:
Wylał tam krew swą obficie,
Na grzechów ludzkich omycie.
Koronowanie.
Żołnierze słudzy tyrana,
Cierniem koronują Pana:
Trzcinę zamiast berła dali,
W szyderską szatę przybrali.
Dźwiganie krzyża.
Potem go na śmierć skazano,
Równo z łotry poczytano:
Idzie krzyżem obciąźony,
I pada pod nim zemdlony.
Ukrzyżowanie.
Wreszcie do krzyźa przybity,
Leje krwi potok obfity:
Bok mu przebił oszczep srogi,
A gwoździe ręce i nogi.
Zakończenie.
O Panno! coś ocierała,
Krew zsiadłą Synowi z ciała:
Spraw by on dla twej przyczyny,
Zgładził grzechów naszych winy.
Spojrzyj na nas siedząc w niebie,
Którzy wiernie co dzień Ciebie
Różaną zdobim koroną:
Bądź nam przed Bogiem obroną.
Zmartwychwstanie.
Smutek się zmienił w wesele,
Pan po śmierci żyje w ciele:
Czarta i piekło zwojował,
Więźniów wolnością darował.
Wniebowstąpienie.
Niebo się otwiera całe,
Na przyjęcie okazałe,
Pana i Króla swojego,
Z wojskiem świętych wchodzącego.
Ducha Ś. zesłanie.
Uczniowie Pańscy kochani,
Nowym darem obesłani,
Przyjmują Ducha świętego,
W ogniu z nieba zesłanego.
Wniebowzięcie N. M. P.
Chciał Pan mieć matkę u siebie,
Wzięta już spoczywa w niebie:
Od Aniołów zaniesiona,
Nad ich chóry wywyższona.
Koronowanie N. M. P.
Posadził ją Syn na tronie,
Koroną ozdobił skronie:
Zaczem niebieską królową,
Wszystkie ją narody zową.
O Panno błogosławiona!
Chwałą niebieską uczczona:
Niech którzy cię pozdrawiamy,
Przez cię Boską łaskę mamy.
Spojrzyj na nas siedząc w niebie,
Którzy wiernie co dzień Ciebie
Różaną zdobim koroną:
Bądź nam przed Bogiem obroną.
Kolejne zwrotki przypominają wydarzenia z życia Maryi i Jezusa, bliskie rozważaniom różańcowym. Radość, boleść i chwała zostają połączone z prośbą o opiekę nad modlącą się wspólnotą.
Podczas śpiewu warto zaznaczać przejścia między częściami tekstu. Dzięki temu powracający refren pozostaje odpowiedzią na rozważane wydarzenie, a nie jedynie powtórzeniem znanych słów.
Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski (zebr.), „Śpiewnik kościelny”, Kraków 1838, wraz z dodatkami (1842–1853), s. 482–486.


Komentarze