Modlitwa wstępna na każdy dzień
O przeczysta lilio niewinności, drogi klejnocie ubóstwa, jasna gwiazdo świętości, chwalebny św. Antoni, który miałeś szczęście piastować na rękach Boskie Dzieciątko; oto ja, pełen nędzy wszelakiej, uciekam się do Ciebie, błagając, byś mię wziął w Swoją opiekę.
Jeśli potrzebujemy cudu czy łaski, Kościół św. wzywa nas, byśmy się do Ciebie uciekali. Ufny więc w Twoją opiekę, błagam Cię, św. Antoni, racz mi wyprosić u Boga łaskę szczerego żalu za grzechy i łaskę miłowania Boga nade wszystko. Ufam, że za Twoją przyczyną zwyciężę wszystkich nieprzyjaciół swej duszy i będę służył Bogu, Ojcu najlepszemu, przez całe swe życie w świętości i sprawiedliwości, by potem z Tobą kochać i uwielbiać Go na wieki w niebie. Amen.
Dzień pierwszy — modlitwa
O św. Antoni, choć urodzony szlachetnie i w dostatkach, za nic sobie poczytałeś bogactwa ziemskie. Porzuciłeś je natychmiast, skoro tylko usłyszałeś wołanie Boże. Proszę Cię gorąco, wyjednaj mi u Boga łaskę naśladowania Ciebie, bym nie przywiązywał się do marności tego świata. Wyjednaj mi również łaskę posłuszeństwa natchnieniom Bożym, które codziennie nawołują mnie do pokuty.
Dzień drugi — modlitwa
O chwalebny św. Antoni, którego Kościół obdarzył zaszczytnym przydomkiem „męczennika pragnienia” — wyproś mi u Boga łaskę, bym odrzucił wszelkie samolubstwo, a pragnął jedynie chwały Najwyższego, spełnienia Jego świętej woli i zbawienia swej duszy. Wyjednaj mi łaskę, bym zrządzenia Opatrzności przyjmował chętnie, z miłością i spokojem.
Dzień trzeci — modlitwa
O św. Antoni, mimo swej niewinności umartwiałeś okrutnie swe ciało, stałeś się męczennikiem pokuty. Ja zaś, mimo tylu upadków i wykroczeń, nie chcę się umartwiać i wzdrygam się przed pokutą. Zaklinam Cię, święty i miłosierny mój Opiekunie, racz mi wyjednać u Boga łaskę poprawy grzesznego życia i ducha pokuty.
Dzień czwarty — modlitwa
O św. Antoni, widok Twej pokory, którąś obrał sobie za przewodniczkę życia we wszystkich swych czynnościach, zawstydza mnie. Albowiem ja, który przed Bogiem jestem prochem i niczym, szukam tylko swego wyniesienia, a poniżenia drugich. Odtąd chcę zmienić dotychczasowe życie i stać się Twym gorliwym naśladowcą. Wyjednaj mi u tronu Najwyższego łaskę ukochania pokory, a znienawidzenia szatańskiej pychy.
Dzień piąty — modlitwa
O wielki, święty Cudotwórco! Podziwiam Twą niezłomną cierpliwość w znoszeniu niezliczonych krzywd i Twoją wielką miłość względem prześladowców. Boli mnie za to i zawstydza niecierpliwość własna, wstręt i nienawiść, jaką żywię w sercu przeciwko tym, którzy mnie w czymkolwiek obrazili. O, jakże byłbym szczęśliwy, gdybym za Twoją przyczyną otrzymał od Boga dar cierpliwości.
Dzień szósty — modlitwa
O święty Antoni, Twoja niedościgniona uległość Woli Bożej — jakimże gorzkim jest dla mnie wyrzutem za niecierpliwość i bunt przeciwko świętym zamiarom Bożej Opatrzności. Chorobę i cierpienia, które Bóg zsyła dla dobra mej duszy, uważam za największą karę. Prześladowania, które przecież dają mi okazję do ćwiczenia się w cnocie cierpliwości, uważam za największą niesprawiedliwość.
Uproś mi u Boga, święty mój Opiekunie, cierpliwe znoszenie wszystkiego, cokolwiek na mnie dobrotliwy Bóg zesłać raczy.
Dzień siódmy — modlitwa
O święty Antoni, przecudna perło dziewictwa, jakże daleko mi do Twych wyżyn świętości. Ty, pełen żarliwości o zbawienie dusz, postrachem byłeś piekła; a ja, grzeszny i nędzny, dając bliźniemu zły przykład, sługą byłem szatana. Czuję, że grzech, ten najstraszniejszy nieprzyjaciel mej duszy, zgubi mnie na wieki, jeśli Ty, o św. Antoni, nie wyprosisz mi u Boga łaski nienawiści grzechu i odwodzenia innych od niego.
Dzień ósmy — modlitwa
O święty Antoni, jakże ja inaczej postępuję od Ciebie. Nie czuwam nad swymi zmysłami. Zapominam, że zmysły są właśnie tymi bramami, przez które śmierć wchodzi do mojej duszy. Wyszukuję nawet okazje, by tylko zmysłom dogodzić. I tak staję się sprawcą swych duchowych upadków. Chcę się poprawić, lecz nie znajduję dość sił do zmiany życia.
Dlatego proszę Cię usilnie, o święty mój Obrońco, ulituj się nad mym nędznym stanem i wyjednaj mi łaskę u Boga, bym trzymał zawsze na wodzy swe zmysły i umartwiał je tym więcej, im niżej upadałem.
Dzień dziewiąty — modlitwa
Święty Antoni, rozważając Twą błogosławioną śmierć, pragnę i ja tak szczęśliwie żywot zakończyć, z najświętszymi imionami Jezusa i Maryi na ustach. Chciałbym i ja nagrodę otrzymać, lecz nic nie czynię, by na nią zasłużyć. Chciałbym odnieść zwycięstwo, lecz nie chcę walczyć. Pragnąłbym cieszyć się z Tobą na wieki — lecz nie mam ochoty cierpieć. Słowem, chciałbym się dostać do nieba, ale bez żadnego trudu.
Święty mój Dobroczyńco i Opiekunie, zechciej łaskawie przyjąć tę nowennę ku czci Twojej odprawioną. Kocham Cię całym sercem i ufam, że wyprosisz mi u Boga światło i siły, bym żył odtąd prawdziwie po katolicku, a kiedyś osiągnął chwałę niebieską i cieszył się z Tobą na wieki. Amen.
Jak korzystać z nowenny
Każdego dnia rozpocznij modlitwą wstępną, przeczytaj rozważanie oznaczone numerem dnia i odmów modlitwę na ten dzień. Przed rozpoczęciem nazwij intencję. Modlitwę wstępną podano raz, aby nie powtarzać jej dziewięć razy w artykule.
Rozważanie — dzień pierwszy
Św. Antoni słyszy w swej duszy słodkie wołanie Chrystusa: „Pójdź za Mną”. Natychmiast porzuca bogactwa, wyrzeka się sławy światowej i mimo młodziutkiego wieku przywdziewa habit zakonu Kanoników Regularnych.
Na wzór św. Antoniego bądź zawsze posłuszny wszystkim natchnieniom łaski i nie zatapiaj się nigdy zupełnie w rzeczach ziemskich, gdyż one nie są ostatecznym celem twego życia, lecz tylko środkiem do osiągnięcia właściwego celu.
Rozważanie — dzień drugi
Święty Antoni, zobaczywszy ciała pięciu franciszkanów, którzy ponieśli śmierć męczeńską za wiarę w Afryce, zapragnął również śmierci męczeńskiej. Przyjął więc habit Patriarchy Serafickiego — św. Franciszka — i udał się w podróż do Maroka, by tam życie swe złożyć Bogu w ofierze.
Opatrzność Boża pokierowała jednak inaczej krokami jego życia. Z powodu ciężkiej choroby zmuszony był wrócić do kraju. To bolesne doświadczenie nie złamało go. Z czułym zapałem oddał się pracy nad zbawieniem dusz nieśmiertelnych. Dla siebie niczego nie pragnął. Chciał tylko, żeby wszyscy kochali Boga prawdziwego i Jego Matkę Najświętszą.
A ty, czy w swoich planach i dążeniach masz na celu jedynie chwałę Bożą, czy może szukasz tylko własnego zadowolenia? Jak się zachowujesz w chwilach zawodów i niepowodzeń? Pamiętaj, że Opatrzność Boża czuwa nad każdym twoim krokiem. Bądź zawsze gotowy przyjąć z ręki Bożej nie tylko dobrodziejstwa, ale także i krzyżyki.
Rozważanie — dzień trzeci
Święty Antoni zrozumiał, że Bóg nie żąda od niego śmierci męczeńskiej wśród pogan. Dlatego usunął się na pustelnię w Monte Paolo we Włoszech i został męczennikiem pokuty. Biczował swe ciało aż do krwi i wycieńczał je rozmaitymi umartwieniami.
Jeżeli św. Antoni, mimo świątobliwego życia, tak ostrej i srogiej poddawał się pokucie, to jakże ja winienem pokutować, którego życie jest jednym pasmem grzechów?
Rozważanie — dzień czwarty
Pan Bóg obdarował św. Antoniego najpiękniejszymi przymiotami natury i łaski. Święty zawsze jednak pokornie myślał o sobie i uważał się za najpodlejszego z ludzi, za największego grzesznika. Starał się dojść aż do najwyższego stopnia pokory.
Weź sobie i ty za wzór św. Antoniego i nie daj się nigdy unieść pysze. Staraj się zawsze być pokornym we wszystkich myślach, słowach i uczynkach.
Rozważanie — dzień piąty
Święty Antoni, mimo zniewag i prześladowań doznawanych od heretyków, mimo nienawiści ze strony nieprzyjaciół, nigdy nawet na chwilę nie stracił cierpliwości. Ustawicznie błagał Boga o łaskę nawrócenia i darowania im win.
Pamiętaj, że i ty, na wzór św. Antoniego, masz obowiązek nie tylko znosić cierpliwie prześladowania i krzywdy ci wyrządzone, ale nadto powinieneś się modlić za tych, którzy ci je wyrządzili.
Rozważanie — dzień szósty
Święty Antoni wśród cierpień i dolegliwości ciała, wśród krzywd i obelg prześladowców, wśród jakichkolwiek nieszczęść zawsze z uległością poddawał się wyrokom Bożej Opatrzności i nigdy nie szemrał przeciwko Woli Bożej.
I ty także we wszystkich cierpieniach, we wszystkich krzyżach, które ci Pan Bóg ześle, w ogóle w każdej okoliczności zdawaj się na Wolę Bożą bez żadnych ograniczeń i zastrzeżeń.
Rozważanie — dzień siódmy
Święty Antoni ze wszystkich cnót najbardziej ukochał czystość serca. Za największe zaś nieszczęście uważał grzech. Do tego stopnia go nienawidził, że całe swe życie poświęcił walce ze złem. Chciał niejako żarem swych słów wypalić grzech z serc ludzkich i zaprowadzić wszystkich na drogę cnoty i niewinności.
Za wzorem świętego Antoniego unikaj i ty grzechu i żyj w niewinności. Staraj się też innych pociągnąć do świętości życia braterskim upomnieniem, a szczególnie dobrym przykładem.
Rozważanie — dzień ósmy
Święty Antoni czuwał zawsze nad swoimi zmysłami. Nigdy nie dopuścił do najmniejszego uniesienia się czy zadowolenia, które by mogło przyćmić czystość jego świętej duszy.
Ten sam cel życia, jaki miał święty Antoni, masz i ty, i do tej samej świętości jesteś stworzony. Bądź więc ostrożny i czuwaj nad swymi zmysłami, ponieważ one są głównymi pobudkami do grzechu, do utraty łaski uświęcającej.
Rozważanie — dzień dziewiąty
Święty Antoni, po dokonaniu ziemskiego żywota, pełen zasług i cnót heroicznych, otrzymał od Boga w nagrodę za niewinne i umartwione życie wieniec chwały, zgotowany mu od założenia świata.
I ty masz przeznaczony wieniec chwały. Wiara św. cię o tym poucza. Aby go jednak osiągnąć, winieneś żyć na wzór św. Antoniego i wytrwać w dobrym aż do końca.
Jak rozumieć dawny język pokuty
Przedruk zachowuje ascetyczny język źródła, w tym bardzo surowe oceny własnej grzeszności i opisy dawnych umartwień. Są to elementy historycznej pobożności, a nie zalecenie zadawania sobie bólu czy wycieńczania organizmu. Pokutę można praktykować przez pojednanie, jałmużnę, uczciwe wypełnianie obowiązków i roztropne wyrzeczenie.
Wzmianki o przyjmowaniu cierpień nie oznaczają obowiązku pozostawania w przemocy lub rezygnacji z leczenia. Nadzieja chrześcijańska współistnieje z troską o życie i godność.
Antoni i sens prośby o wstawiennictwo
Antoni z Padwy był franciszkaninem, kaznodzieją i nauczycielem teologii. Wspominany jest nie tylko jako patron szukających zguby, ale także jako człowiek zatroskany o ubogich i o jasne przekazywanie Ewangelii. Modlitwa do świętego oznacza prośbę, aby wstawiał się u Boga, od którego pochodzi łaska.
Nie jest to wymiana, w której dziewięć dni gwarantuje spełnienie życzenia. Nowenna może pomóc uporządkować intencję i wzrastać w gotowości do dobra. Pełną historię opisuje życiorys św. Antoniego z Padwy.
Źródło modlitw i rozważań
Modlitwy oraz dziewięć rozważań przedrukowano z materiału parafii pw. św. Antoniego z Padwy w Szczecinie
Źródło tekstu: Parafia pw. św. Antoniego z Padwy w Szczecinie, Nowenna do św. Antoniego — modlitwy i rozważania,
Komentarze