Święty Ojciec Pio — w skrócie
- Epoka lub lata życia: 1887–1968.
- Życie i działalność: Kapucyn, kapłan i spowiednik.
- Dzień pamięci: 23 września.
Francesco Forgione
Urodził się 25 maja 1887 roku w Pietrelcinie we Włoszech. Na chrzcie otrzymał imię Francesco. Jako młody człowiek wstąpił do kapucynów, przyjmując imię Pio. W 1910 roku został kapłanem. Problemy zdrowotne utrudniały mu życie wspólnotowe; w 1916 roku trafił do San Giovanni Rotondo.
Posługa i doświadczenia duchowe
Do klasztoru zaczęli przybywać ludzie szukający spowiedzi i duchowej rady. W 1918 roku u Ojca Pio pojawiły się rany określane jako stygmaty. Towarzyszące mu niezwykłe doświadczenia były przedmiotem kościelnych badań i ograniczeń w posłudze. Ich religijna interpretacja nie zastępuje opisu całego życia zakonnika.
Dom Ulgi w Cierpieniu
W 1956 roku otwarto zainicjowany przez niego szpital Casa Sollievo della Sofferenza — Dom Ulgi w Cierpieniu. Pomoc medyczna i towarzyszenie chorym stanowiły konkretny wyraz miłości bliźniego. Z jego działalnością wiąże się również rozwój grup modlitewnych.
Śmierć i kanonizacja
Zmarł 23 września 1968 roku. Beatyfikowano go w 1999 roku, a kanonizowano w 2002 roku. Wspomnienie obchodzone 23 września przypomina kapłana, dla którego Eucharystia, pojednanie i troska o cierpiących były codziennymi zadaniami.
Komentarze