Jezu Chryste, Panie miły
Jezu Chryste Panie miły,
Baranku bardzo cierpliwy:
Wzniosłeś, wzniosłeś na krzyż ręce swoje,
Za nie za niesprawiedliwość moją.
Płacz go człowiecze mizerny,
Patrząc jak jest miłosierny:
Jezus na krzyżu umiera,
Słońce jasność swą zakrywa.
Pan wyrzekł ostatnie słowa,
Zwisła mu z ramienia głowa;
Matka pod nim frasobliwa,
Stoi prawie ledwie żywa.
Zasłona się popadała,
Ziemia się rwie, ryczy skała;
Setnik woła: Syn to Boży!
Tłuszcza wierząc sobą trwoży.
Na koniec mu bok przebito,
Krew płynie z wodą obfito:
My się dziś zalejmy łzami,
Jezu zmiłuj się nad nami!
O czym opowiada pieśń?
Obraz Baranka podkreśla łagodność Jezusa. Opowieść o Jego śmierci kończy się osobistą prośbą o miłosierdzie.
Jak śpiewać tę wersję?
Zamieszczono dawną polską wersję tekstu. Śpiewaj bez pośpiechu, zostawiając pauzę między zwrotkami; przy dłuższej pieśni można wybrać strofy z zachowaniem ich kolejności.
Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski, „Śpiewnik kościelny”, 1838, s. 79.
Komentarze