Archanioł Boży Gabriel

Archanioł Boży Gabriel,
Posłan do Panny Maryjej,
Z Majestatu Trójcy świętej,
Tak sprawował poselstwo ku Niej:
Zdrowaś Panno łaskiś pełna,
Pan jest z Tobą to rzecz pewna.

Panna się wielce zdumiała
Z poselstwa, które słyszała;
Pokorniuchno się skłoniła,
Jako Panna sromięźliwa,
Zasmuciła się z tej mowy,
Nic nie rzekła Aniołowi.

Ale poseł z wysokości
Napełnion Boskiej mądrości,
Rzekł jej: nie bój się Maryja,
Najszczęśliwszaś Panno miła,
Nalazłaś łaskę u Pana,
Oto poczniesz jego Syna.

Jezus nazwiesz Imię jego,
Będzie Synem najwyższego,
Wielki z strony człowieczeństwa,
A niezmierny z strony Bóstwa:
Wieczny Syn Ojca wiecznego,
Zbawiciel świata wszystkiego.

A jakożby to mogło być,
Jęła Panna ku Niemu mówić:
Ja nie chcę męża nigdy znać;
Jął jej Anioł tak powiadać:
Iż duch święty z swej miłości,
Sprawi to w tobie w czystości.

Temu Panna uwierzyła,
Przyzwalając tak mówiła:
O Pośle Boga wiecznego,
Gdyż to wola Pana mego,
Toć ja służebnica jego,
Stań się według słowa tego.

Rychlej niżby kto mgnął okiem,
Stał się Syn Boży człowiekiem,
W żywocie Panny najczystszej,
Ze krwie czystego serca jej,
Sprawą Boga wszechmocnego,
Miłośnika człowieczego.

I toć wielka miłość była,
Boga Ojca jego Syna;
Iż dla człowieka grzesznego,
Z majestatu najświętszego,
Z miłości wiecznej przed wiekiem,
Stał się Syn Boży człowiekiem.

O Aniele Gabrielu!
Najszlachetniejszy z tak wielu,
O Pośle najznakomitszy,
Nie jest równy tobie inszy:
Z poselstwa któreś sprawował,
Znać iż cię Bóg umiłował.

Pośle Boga wszechmocnego,
Gdyś tak w wielkiej łasce jego,
Módl się do Pana za nami,
I do tej najświętszej Panny,
Abyśmy z grzechów powstali,
Po śmierci z nim królowali.

Bogu Ojcu wszechmocnemu,
Synowi jego miłemu,
I Duchowi najświętszemu,
Bogu w Trójcy jedynemu,
Dziękujmy dziś w pokorności,
Za ten cud jego miłości.