Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

1 Księga Kronik — Rozdział 16

1 Księga Kronik, rozdział 16. Przekład Jakuba Wujka.

1Przynieśli tedy skrzynię Bożą i postawili ją w pośród namiotu, który jéj był Dawid rozbił: i ofiarowali całopalenia i zapokojne przed Bogiem.

2A gdy dokończył Dawid ofiarować całopalenia i zapokojnych, błogosławił ludowi w imię Pańskie.

3I rozdał wszystkim, od męża aż do niewiasty, każdemu bochen chleba i sztukę pieczeni wołowéj i białą mąkę w oliwie smażoną.

4I postanowił przed skrzynią Pańską z Lewitów, którzy by służyli i wspominali sprawy jego i wielbili a chwalili Pana, Boga Izraelowego.

5Asapha przedniejszego, a wtórego po nim Zacharyasza: a Jahiela i Semiramotha i Jehiela i Mathathiasza i Eliaba i Banaja i Obededoma: Jehiela nad instrumentami arfy i nad skrzypicami, Asapha zasię, aby na cymbalech brząkał.

6Banajas lepak i Jazyel kapłani, rodów, przynoście Panu chwałę i żeby ustawicznie trąbili przed skrzynią przymierza Pańskiego.

7Onego dnia uczynił Dawid książęciem na wyznawanie Panu Asapha i bracią jego.

8Wyznawajcie Panu i wzywajcie imienia jego, oznajmujcie między narody wynalazki jego.

9Śpiewajcie mu i grajcie mu, a opowiadajcie wszystkie dziwy jego.

10Chwalcie imię święte jego, niech się weseli serce szukających Pana.

11Szukajcie Pana i mocy jego: szukajcie oblicza jego zawsze.

12Wspominajcie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.

13Nasienie Izraela, słudzy jego, synowie Jakóbowi, wybrani jego!

14On Pan, Bóg nasz: po wszystkiéj ziemi sądy jego.

15Wspominajcie wiecznie przymierze jego: mowę, którą przykazał na tysiąc pokolenia:

16Którą uczynił z Abrahamem, i przysięgę jego z Izaakiem.

17I postanowił ją Jakóbowi za przykazanie, a Izraelowi za przymierze wieczne.

18Mówiąc: Tobie dam ziemię Chanaan, sznur dziedzictwa waszego.

19Gdy ich była liczba mała, mali i obywatele jéj:

20I przeszli od narodu do narodu, a z królestwa do innego ludu:

21Nie dopuścił żadnemu potwarzać ich, ale karał dla nich króle.

22Nie tykajcie pomazańców moich, a na proroki moje nie bądźcie złośliwymi.

23Śpiewajcie Panu, wszystka ziemio, opowiadajcie ode dnia do dnia zbawienie jego.

24Opowiadajcie między narody chwałę jego, między wszystkimi ludźmi dziwy jego.

25Bo wielki Pan i bardzo chwalebny i straszliwy nade wszystkie bogi.

26Wszyscy bowiem bogowie pogańscy bałwani: a Pan niebiosa uczynił.

27Wyznanie i wielmożność przed nim: moc i wesele na miejscu jego.

28Przynoście Panu, familie narodów, przynoście Panu chwałę i panowanie.

29Dawajcie Panu chwałę, imieniowi jego podnieście ofiarę a przyjdźcie przed oblicze jego, i kłaniajcie się Panu w ozdobie świętéj.

30Niech się wzruszy od oblicza jego wszystka ziemia; on bowiem utwierdził okrąg nieporuszony.

31Niech się weselą niebiosa, a niech się raduje ziemia, i niech mówią w narodziech: Pan królował.

32Niech zagrzmi morze i napełnienie jego: niech się rozweselą pola i wszystko, co jest na nich.

33Tedy będą chwalić drzewa leśne przed Panem, iż przyszedł sądzić ziemię.

34Wyznawajcie Panu; bo dobry, bo na wieki miłosierdzie jego.

35A mówcie: Zbaw nas, Boże, zbawicielu nasz, i zgromadź nas i wybaw od narodów, abyśmy wyznawali świętemu imieniowi twemu i radowali się w pieśniach twoich.

36Błogosławiony Pan, Bóg Izraelów, od wieku aż do wieku; i niech mówi wszystek lud: Amen, i pieśń Panu.

37Zostawił tedy tam przed skrzynią przymierza Pańskiego Asapha i bracią jego, aby służyli przed obliczem skrzynie ustawicznie na każdy dzień i na przemiany swe.

38Lecz Obededoma i bracią jego, sześćdziesiąt i ośm, i Obededoma, syna Idythun, i Hosę uczynił odźwiernymi.

39A Sadoka kapłanem i bracią jego kapłany przed przybytkiem Pańskim na wyżynie, która była w Gabaon,

40Aby ofiarowali całopalenia Panu na ołtarzu całopalenia ustawicznie po ranu i w wieczór według wszystkiego, co napisano jest w zakonie Pańskim, który przykazał Izraelowi.

41A po nim Hemana i Idythun i inne wybrane, każdego imieniem jego, aby wyznawali Panu, iż na wieki miłosierdzie jego.

42Heman téż i Idythun, trąbiący na trąbiech, i grający na cymbalech i na wszelakich naczyniach muzyckich, na śpiewanie Bogu: a syny Idythun poczynił odźwiernymi.

43I wrócił się wszystek lud do domu swego: i Dawid, aby téż błogosławił domowi swemu.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.