Portal wiary i codziennej modlitwy 18 listopada 2026
cudabożeBLISKO BOGA. KAŻDEGO DNIA.
SŁOWO, DO KTÓREGO WARTO WRACAĆ

Księga Wyjścia — Rozdział 35

Księga Wyjścia, rozdział 35. Przekład Jakuba Wujka.

1Zebrawszy tedy wszystko zgromadzenie synów Izraelowych, rzekł do nich: Te są rzeczy, które Pan czynić rozkazał.

2Sześć dni będziecie robić: siódmy dzień będzie wam święty Szabat i odpoczynienie Pańskie: ktoby robił weń, zabit będzie.

3Nie wzniecicie ognia we wszystkich mieszkaniach waszych przez dzień sobotni.

4I rzekł Mojżesz do wszystkiéj gromady synów Izraelowych: Ta jest mowa, którą przykazał Pan, mówiąc:

5Odłączcie u was pierwiastki Panu. Każdy dobrowolny, i ochotnem sercem niech je ofiaruje Panu: złoto i srebro i miedź,

6I hiacynt, i szarłat, i karmazyn dwakroć farbowany, i bisiór, sierść kozią,

7I skóry czerwono farbowane i fiołkowej maści, drzewo Setym:

8I oliwę ku przyprawie światła, i aby uczyniona była maść i kadzenie najwdzięczniejsze.

9Kamienie Onychiny, i kamienie drogie na ozdobienie Naramiennika i Racyonału.

10Ktokolwiek między wami mądry jest, niech przyjdzie i czyni, co Pan rozkazał.

11To jest, przybytek i dach jego i przykrycie, pierścienie i deski z drążkami, kołki i podstawki:

12Skrzynię i drążki, ubłagalnią i zasłonę, którą przed nią zapuszczają:

13Stół z drążkami i z naczyniem, i z chlebem pokładnym.

14Lichtarz ku trzymaniu świateł, naczynie jego, i lampy, i oliwę na posiłek ognia.

15Ołtarz kadzenia, i drążki, i olejek pomazania, i kadzenie z wonnych rzeczy, oponę do drzwi przybytku.

16Ołtarz całopalenia, i kratkę jego miedzianą, z drążkami i z naczyniem jego: umywalnią i podstawek jéj.

17Opony do sieni z słupami, i z podstawkami, zasłonę we drzwiach u sieni.

18Kołki przybytku i sieni z powrózkami swymi:

19Szaty, których używają na służbie świątnice, odzienie Aarona, najwyższego kapłana i synów jego, aby mi sprawowali urząd kapłański.

20I wyszedłszy wszystko zgromadzenie synów Izraelowych od obliczności Mojżesza,

21Ofiarowali umysłem bardzo ochotnym i nabożnym pierwiastki Panu, na czynienie roboty przybytku świadectwa. Cokolwiek na służbę i na szaty święte było potrzeba,

22Mężowie z niewiastami dodali, manelle, i nausznice, pierścienie, i prawnice, i wszystko naczynie złote na dary Pańskie jest odłożono.

23Jeźli kto miał hiacynt, i szarłat, i karmazyn dwakroć farbowany, bisiór, i sierść kozią, skóry baranie czerwono farbowane, i fiołkowéj maści,

24Śrebra, i miedzi, i kruszcze, ofiarowali Panu, i drzewo Setym na rozmaite potrzeby.

25Lecz i niewiasty nauczone, co naprzędły, dały hiacynt, szarłat, i karmazyn, i bisiór,

26I sierść kozią, z dobréj woli wszystko dawając.

27Przełożeni zasię ofiarowali kamienie Onychiny, i kamienie drogie na Naramiennik i na Racyonał.

28I rzeczy wonnych, i oliwy na przyprawę świateł, i na przyprawienie maści, i na złożenie kadzenia bardzo wdzięcznéj woni.

29Wszyscy mężowie i niewiasty sercem nabożnem ofiarowali dary, aby uczynione były roboty, które kazał Pan przez rękę Mojżesza: wszyscy synowie Izraelowi dobrowolne Panu oddali.

30I rzekł Mojżesz do synów Izraelowych: Oto wezwał Pan na imię Bezeleela, syna Uryego, syna Hurego, z pokolenia Judy:

31I napełnił go duchem Bożym, mądrością, i rozumieniem, i umiejętnością, i wszelką nauką,

32Ku wymyśleniu i uczynieniu roboty, we złocie, we śrebrze, i miedzi,

33I w rzezaniu kamienia, i w robocie ciesielskiéj. Cokolwiek misternego wynaleziono być może,

34Dał do serca jego: Ooliaba téż, syna Achisamech z pokolenia Dan:

35Obudwu wyćwiczył mądrością, aby czynili robotę ciesielską, tkacką, i haftarską, z hiacyntu, i szarłatu, i karmazynu dwakroć farbowanego, i bisioru, aby tkali wszystko, i nowe wszelakie rzeczy wynajdowali.

Źródło tekstu

Jakub Wujek, Biblia. Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne, Warszawa 1923.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie widoczny. Komentarze pojawiają się po zatwierdzeniu.