Nabożeństwo do Świętego Józefa i Aniołów Stróżów
Nabożeństwo do Ś. Józefa i Aniołów Stróżów.
O najchwalebniejszy Ojcze, Józefie święty, ja N. niegodny(a) wielbiciel(ka) Twój(a) z wielką pobożnością obieram sobie Ciebie za najpierwszego po Matce Boskiej Patrona, Stróża, Obrońcę i Przyczyńcę mojego, tak u mniemanego Twojego Syna Jezusa Chrystusa, jako też i najmilszej oblubienicy Twojej Najświętszej Panny Maryi, prosząc Cię pokornie, abyś mi raczył tę ojcowską wyświadczyć łaskę, żebym przy Panie Bogu moim, i przy tejże oblubienicy Tobie z pilnością mógł(a) służyć, Ciebie wysławiać, i każdodziennie szczęśliwą godziną śmierci żądać. To dnia dzisiejszego mocno stanowię; i mam nadzieję przez Jezusa Pana mojego i Jego Matki najmilszej i wszystkich Świętych zasługi a Twoją przyczyną to wszystko wypełnić. Dla tego proszę Cię z głębokości serca mojego, o najświętszy Patronie, racz mnie między pokorne sługi Twoje przyjąć i o mnie, służebniku(cy) Twoim(jej) pamiętać, we wszystkich zaś potrzebach, sprawach i kłopotach racz do mnie z ratunkiem przybyć, a osobliwie w godzinę śmierci mojej. Amen.
Osobiste obranie św. Józefa za opiekuna łączy się tu z powierzeniem spraw Aniołom Stróżom. Modlitwa obejmuje codzienne obowiązki, kłopoty i szczególną potrzebę umocnienia w ostatniej godzinie.
Można rozpocząć od wypowiedzenia własnego imienia i intencji. Warto odczytać zawierzenie jako zachętę do odpowiedzialnego życia, ufności Bogu i troski o powierzonych nam ludzi.
Źródło tekstu: Józef Chociszewski, „Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa”, wyd. 4, G. Jalkowski, Grudziądz 1883, s. 91.
Zdjęcie główne: Pokłon pasterzy — Gerrit van Honthorst




Komentarze