Posyła do Panny nie lada Anioła

Posyła do Panny nie lada Anioła,
Lecz mocarza swego, cnego Archanioła,
Miłośnik narodu.
Niechaj śle mocnego posła w naszej sprawie,
Aby przyrodzeniu uczynił bezprawie
Z panieńskiego płodu.

Przyrodzeniem władnie zrodzony Król chwały,
Króluje, panuje i wszystkie zakały
Ze świata precz znosi.
Pysznych karki łamie, hardych myśli tłoczy,
Żaden mocarz jego mocy nie uskoczy,
Wszech siły przenosi.

Niechże precz wyrzuci książę świata tego
Matkę uczestniczką niech czyni wszystkiego
Państwa ojcowskiego,
Wychodź pośle z temi posłany darami,
Odkryj co staremi tajono pismami,
Mocą posłanego.

Przystępuj a zwiastuj, mów: bądź pozdrowiona,
Mów, że łaski pełna, że z Bogiem złączona.
Mów: niech się nie boi.
Panno, przyjmij ten skarb Boży, powierzony,
W którym czysty zamysł Twój będzie spełniony,
I ślub się ostoi.

Wysłuchała Panna posła i przyjęła,
Uwierzyła Słowu i Syna poczęła,
Ale prawdziwego
I radcę i rządcę narodu ludzkiego,
Boga wszechmocnego, Ojca wieku wszego,
W słowie gruntownego.

Ten nam niech dać raczy grzechów odpuszczenie,
Winy niech z nas zniesie, a niech da zbawienie.
Na wysokiem niebie,
Racz błagać za nami Panno Syna swego,
Niech da do ojczyzny przyjść z wygnania tego,
Przez ten owoc z Ciebie.