Obranie Maryi za Patronkę i Opiekunkę

Obranie N. Panny za Patronkę i Opiekunkę w życiu i przy śmierci.

Najświętsza Maryjo Panno, Matko Syna Bożego, Pani nieba i ziemi, Królowo Aniołów i wszystkich Świętych! z pobożną pociechą serca mojego dziękuję Bogu za to, że Ciebie jednę z wszystkich Adama córek obrał za matkę Zbawicielowi naszemu; że Cię od pierworodnego w poczęciu i od wszelkiego w całym Twym życiu grzechu uwolnił; że Cię łask swoich i zasług Twoich pełną z duszą i ciałem zaraz po śmierci wziął do nieba; i że Cię tam nad wszelkie święte dusze i anioły niebieskie wyniósł, a przyzwoitą Matce Boskiej chwałą uwielbić raczył. Wiedząc zaś, o najświętsza i najchwalebniejsza Panno Maryjo! o zupełnej przemożności Twojej u najmilszego Syna Twego, a Boga naszego, i o Twojej nieporównanej ku nam ludziom dobroci, przez którą stajesz się ucieczką grzesznym, ufnością pokutującym, pocieszycielką utrapionym, opiekunką konającym i Matką wszelkiej litości wszystkim, a przeto największą w Tobie po Bogu nadzieję mając: upadłszy przed Tobą w duchu, pokornm sercem wszystkie Ci dni życia mojego na usługi oddaję i wprasza się w św. opiekę Twoją. Tak jest, najlitościwsza Panno! Ciebie obieram sobie za Panią dziedziczną i wieczną; Ciebie upraszam sobie na całe życie moje za patronkę wszystkich spraw, mów i myśli moich na sądzie Boskim; CIebie każdego czasu, osobliwie ostatniego momentu śmierci mojej, pragnę mieć opiekunką i obronicielką moją. Ach Panno święta! przyjmijże ode mnie to moje oświadczenie, a teraz i zawsze i przy zgonie pokaż mi się Matką miłosierdzia i dobrodziejką moją. Ja też wzajemnie odtąd i póki mi zdrowie, pamięć i rozum służy, póki językiem, sercem i innemi zmysłami władać mogę, nie przestanę Cię wielbić i wzywać serdecznie upraszając: wyjednaj mi, Matko Boska, u Syna Twego łaski do odpokutowania za preszłe grzechy i do ustrzeżenia się wszystkich innych na zawsze; uproś mi pomoc ku proweadzeniu najpobożniejszego życia i ku przetrwaniu w dobrym aż do końca; uproś godne i wczesne do śmierci przygotowanie przez spowiedź należytą, przez najśw. Komunią i ostatnie Olejem ś. namaszczenie. A gdy mnie już ograną boleści śmiertelne, gdy Cię już zdrętwiałym językiem nie będę mógł(a) wzywać, wspomnij litościwie na teraźniejszą prośbę moją, którą do Ciebie pokornie zanoszę, rzucając się ciałem i duchem do stóp Twoich: przybądźże wtenczas na ratunek grzesznej duszy mojej. O Matko bolejąca pod krzyżem umierającego Syna Twojego! zasługą tychże boleści Twoich ulżyj wtedy tęskności bólów moich śmiertelnych. O Panno mocna! oddal najsroższe naonczas czartowskie strachy i pokusy. O Pocieszycielko utrapionych? pociesz mnie Twoją obecnością przy śmierci mojej. O Maryjo, Matko miłości! przez okrutną Syna Twojego i Twoją szczęśliwą śmierć: błagam Cię, o Matko boleści! broń mnie od skonania złego. W ręce ś. opieki Twojej polecam najniebezpieczniejszą przy śmierci sprawę zbawienia mojego. Spraw to przyczyną Twoją! niechaj umieram w niezachwianej wierze, w mocnej nadziei, w szczerej Boga i bliźniego miłości i w serdecznym żalu za grzechy moje. Niech najpierwszym momentem niepokalanego poczęcia Twego będzie poświęcony ostatni moment życia mojego. Amen.