Idzie idzie Bóg prawdziwy
Idzie idzie Bóg prawdziwy,
Idzie Sędzia sprawiedliwy:
Stańmy wszyscy pięknym kołem,
I uderzmy przed nim czołem.
Idzie idzie Bóg łaskawy,
Idzie Twórca wszego prawy:
Stańmy wszyscy pięknym kołem,
I uderzmy przed Nim czołem.
Idzie idzie Król przemożny,
Idzie wielce Pan wielmożny:
Stańmy wszyscy pięknym kołem,
I uderzmy przed Nim czołem.
Idzie idzie światłość wieczna,
Idzie ku nam moc przedwieczna:
Stańmy wszyscy pięknym kołem,
I uderzmy przed Nim czołem.
Idziesz idziesz miły Panie,
A gdzie Majestat twój stanie,
Niechaj tam stanąwszy kołem,
Na wiek wieków bijem czołem.
Powtarzane „idzie” nadaje pieśni charakter powitania przychodzącego Boga. Pokłon Chrystusowi łączy uznanie Jego sprawiedliwości z ufnością w łaskawość i moc.
Tekst może towarzyszyć uroczystej modlitwie eucharystycznej. Warto odnieść jego wezwanie do gotowości serca, aby spotkanie z Bogiem prowadziło także do większej uważności wobec innych.
Źródło tekstu: Michał Marcin Mioduszewski (zebr.), „Śpiewnik kościelny”, Kraków 1838, wraz z dodatkami (1842–1853), s. 161–162.
Komentarze