Akt oddania chorych
O Matko łaskawa i dobra, której serce przeniknął miecz boleści, oto my, biedni chorzy, stajemy wraz z Tobą na Kalwarii obok Jezusa.
Powołani do wzniosłej łaski cierpienia, pragniemy dopełnić w nas to, czego nie dostaje cierpieniom Chrystusa, za Ciało Jego, którym jest Kościół.
Poświęcamy Tobie nas samych i nasze cierpienia, żebyś nas położyła na ołtarzu Twego Boskiego Syna, jako pokorne ofiary przebłagalne za zbawienie nasze i naszych braci.
Przyjmij, Matko Bolesna, to nasze poświęcenie i ofiarowanie, wzmocnij w naszych sercach wielką nadzieję, abyśmy, jak teraz uczestniczymy w cierpieniach Jezusa, tak mogli kiedyś z Nim razem być w radości obecnego i wiecznego życia. Amen.
Maryja blisko człowieka chorego
Obraz Matki stojącej na Kalwarii przywołuje wierność w sytuacji, której nie da się łatwo zmienić. Chory może odnaleźć w tym tekście język dla bólu i bezradności. Nie musi przy tym ukrywać własnego zmęczenia ani trudnych pytań.
Co znaczy ofiarować cierpienie
Nawiązanie do Kol 1,24 mówi o udziale człowieka w życiu Kościoła. Nie oznacza, że zbawieniu dokonanemu przez Chrystusa brakuje mocy. Ofiarowanie jest wolnym aktem miłości; nie nakłada obowiązku znoszenia bólu bez pomocy. Leczenie, łagodzenie cierpienia i troska o godność chorego pozostają ważne.
Pochodzenie i sposób odmawiania
Tekst jest przekazywany jako modlitwa Piusa XII z 1957 roku. Zachowuje liczbę mnogą, więc można korzystać z niego we wspólnocie chorych lub rodzinie. Osoba modląca się samotnie może wypowiedzieć własną intencję przed rozpoczęciem.
Źródło tekstu: Pius XII, Akt oddania się chorych Matce Bożej Bolesnej, 1957, według atrybucji przekazu.
Komentarze