Quicumque — atanazjańskie wyznanie wiary

Kto pragnie być zbawiony, powinien przede wszystkim trzymać się wiary katolickiej. Jeśli ktoś nie zachowa jej w całości i bez naruszenia, bez wątpienia zginie na wieki.

Wiara katolicka jest zaś taka: czcimy jednego Boga w Trójcy i Trójcę w jedności, nie mieszając Osób ani nie rozdzielając istoty.

Inna jest bowiem Osoba Ojca, inna Syna, inna Ducha Świętego. Lecz Ojciec, Syn i Duch Święty mają jedną boskość, równą chwałę i współwieczny majestat.

Jaki jest Ojciec, taki Syn, taki Duch Święty. Niestworzony jest Ojciec, niestworzony Syn, niestworzony Duch Święty. Niezmierzony jest Ojciec, niezmierzony Syn, niezmierzony Duch Święty. Wieczny jest Ojciec, wieczny Syn, wieczny Duch Święty.

A jednak nie są trzema wiecznymi, lecz jednym wiecznym. Tak samo nie są trzema niestworzonymi ani trzema niezmierzonymi, lecz jednym niestworzonym i jednym niezmierzonym.

Podobnie wszechmogący jest Ojciec, wszechmogący Syn, wszechmogący Duch Święty. A jednak nie są trzema wszechmogącymi, lecz jednym wszechmogącym.

Tak też Bogiem jest Ojciec, Bogiem Syn, Bogiem Duch Święty. A jednak nie są trzema bogami, lecz jednym Bogiem. Tak też Panem jest Ojciec, Panem Syn, Panem Duch Święty. A jednak nie są trzema panami, lecz jednym Panem.

Jak bowiem prawda chrześcijańska zobowiązuje nas wyznawać każdą z Osób z osobna jako Boga i Pana, tak wiara katolicka zabrania nam mówić o trzech bogach lub panach.

Ojciec przez nikogo nie został uczyniony, stworzony ani zrodzony. Syn jest wyłącznie od Ojca: nie uczyniony ani stworzony, lecz zrodzony. Duch Święty jest od Ojca i Syna: nie uczyniony, nie stworzony, nie zrodzony, lecz pochodzący.

Jeden więc jest Ojciec, nie trzech ojców; jeden Syn, nie trzech synów; jeden Duch Święty, nie trzech duchów świętych.

W tej Trójcy nie ma nic wcześniejszego ani późniejszego, nic większego ani mniejszego. Wszystkie trzy Osoby są sobie współwieczne i równe. Dlatego we wszystkim, jak już powiedziano, należy czcić jedność w Trójcy i Trójcę w jedności. Kto więc pragnie być zbawiony, niech tak wierzy o Trójcy.

Do wiecznego zbawienia konieczne jest także, aby wiernie wierzył we wcielenie naszego Pana Jezusa Chrystusa. Prawdziwa wiara polega więc na tym, że wierzymy i wyznajemy: nasz Pan Jezus Chrystus, Syn Boży, jest Bogiem i człowiekiem.

Jest Bogiem, zrodzonym z istoty Ojca przed wiekami, oraz człowiekiem, narodzonym z istoty matki w czasie. Doskonały Bóg i doskonały człowiek, złożony z rozumnej duszy i ludzkiego ciała. Równy Ojcu pod względem boskości, mniejszy od Ojca pod względem człowieczeństwa.

Chociaż jest Bogiem i człowiekiem, nie jest jednak dwoma, lecz jednym Chrystusem. Jednym nie przez przemianę boskości w ciało, ale przez przyjęcie człowieczeństwa do Boga. Całkowicie jednym nie przez zmieszanie istot, lecz przez jedność Osoby.

Jak bowiem rozumna dusza i ciało są jednym człowiekiem, tak Bóg i człowiek są jednym Chrystusem. On cierpiał dla naszego zbawienia, zstąpił do otchłani, trzeciego dnia powstał z martwych. Wstąpił do nieba i zasiada po prawicy Boga Ojca wszechmogącego. Stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Na Jego przyjście wszyscy ludzie powstaną ze swoimi ciałami i zdadzą sprawę z własnych czynów. Ci, którzy czynili dobro, pójdą do życia wiecznego, a ci, którzy czynili zło — w ogień wieczny.

Taka jest wiara katolicka. Kto nie będzie jej wiernie i wytrwale wyznawał, nie będzie mógł być zbawiony. Amen.