Święta Maryjo Dziewico — antyfona św. Franciszka
Święta Maryjo Dziewico, wśród kobiet narodzonych na świecie nie ma podobnej Tobie, córko i służebnico najwyższego Króla, Ojca niebieskiego, Matko najświętszego Pana naszego Jezusa Chrystusa, Oblubienico Ducha Świętego:
módl się za nami, wraz ze świętym Michałem Archaniołem, wszystkimi mocami niebios i wszystkimi świętymi, do Twojego najświętszego, umiłowanego Syna, naszego Pana i Nauczyciela.
tłumaczenie: zespół cudaboze.pl
Maryja w relacji do Trójcy Świętej
Każde określenie Maryi kieruje uwagę ku Bogu. Słowa o córce i służebnicy Ojca wyrażają jej zaufanie oraz posłuszeństwo. Tytuł Matki Jezusa odnosi się do wcielenia, a nazwa Oblubienicy Ducha Świętego jest obrazem jej szczególnej więzi z działaniem Ducha.
Zakończenie nie zatrzymuje modlitwy na Maryi. Prosi o jej wstawiennictwo u Jezusa, nazwanego Panem i Nauczycielem. Wspomnienie aniołów i świętych umieszcza osobistą prośbę w modlitwie całego Kościoła.
Kiedy odmawiać antyfonę
Możesz odmówić ją przed rozważaniem męki Chrystusa, po lekturze Ewangelii albo jako krótką modlitwę maryjną. Wypowiedz własną intencję przed tekstem i zakończ chwilą ciszy. W układzie oficjum antyfonie towarzyszy tradycyjna doksologia „Chwała Ojcu”; nie jest ona częścią podanego tu właściwego tekstu antyfony.
Pochodzenie i autor
Tekst Sancta Maria Virgo należy do Oficjum o Męce Pańskiej św. Franciszka. Jest innym utworem niż jego Pozdrowienie Błogosławionej Maryi Dziewicy, choć oba wyrażają tę samą maryjną duchowość.
Franciszek z Asyżu (1181 lub 1182–1226) był założycielem braci mniejszych. Jego duchowość łączyła ubóstwo, braterstwo i naśladowanie Jezusa. Zachowane pisma pokazują zarówno prostotę jego modlitwy, jak i silne zakorzenienie w wierze Kościoła.
Źródło tekstu: Franciszek z Asyżu, Officium Passionis Domini, antyfona Sancta Maria Virgo, XIII wiek. Przekład z łaciny: zespół cudaboze.pl.
Komentarze