Święty Efrem Syryjczyk — w skrócie
- Epoka lub lata życia: ok. 306–373.
- Życie i działalność: Diakon, poeta syryjski i doktor Kościoła.
- Dzień pamięci: 9 czerwca.
Nisibis i Edessa
Urodził się około 306 roku w Nisibis w Mezopotamii. Działał przy tamtejszym Kościele jako diakon i nauczyciel. Po przejściu miasta pod władzę Persji w 363 roku przeniósł się do Edessy. Tam kontynuował pisanie i posługę.
Hymny jako nauczanie
Tworzył teksty, które pomagały wspólnocie poznawać Pismo i wyznawać wiarę. Posługiwał się obrazami światła, ogrodu, szaty i źródła. Poezja służyła mu do ukazywania tajemnicy wcielenia, zbawienia oraz roli Maryi w historii Chrystusa.
Służba i tradycja
Pamięć o Efremie obejmuje także pomoc potrzebującym. Z jego imieniem wiąże się znana w tradycji wschodniej modlitwa wielkopostna. Przy tekstach przekazywanych pod jego imieniem należy odróżniać autentyczne dzieła od późniejszych utworów przypisanych sławnemu autorowi.
Doktor Kościoła
Zmarł w 373 roku w Edessie. W 1920 roku Benedykt XV ogłosił go doktorem Kościoła. Wspomnienie w kalendarzu rzymskim przypada 9 czerwca. Jego dorobek pozwala poznawać chrześcijaństwo rozwijające się poza światem łacińskim.
Komentarze