Święty Szarbel — w skrócie
- Epoka lub lata życia: 1828–1898.
- Życie i działalność: Libański mnich, kapłan i pustelnik maronicki.
- Dzień pamięci: 28 lipca w polskim kalendarzu liturgicznym.
Powołanie w górach Libanu
Urodził się 8 maja 1828 roku w Beka Kafra, otrzymując imię Józef. W 1851 roku rozpoczął życie zakonne. Przyjął imię Szarbel, nawiązujące do dawnego męczennika. Kształcił się jako zakonnik i w 1859 roku został kapłanem.
Klasztor i pustelnia
Żył we wspólnocie w Annaya. W 1875 roku za zgodą przełożonych przeniósł się do pobliskiej pustelni. Spędził w niej pozostałe lata, zachowując rytm liturgii, kontemplacji i fizycznej pracy. Życie pustelnicze pozostawało częścią jego zakonnego powołania.
Pamięć po śmierci
Zmarł 24 grudnia 1898 roku. Z czasem Annaya stała się miejscem pielgrzymowania, a wierni zaczęli przekazywać świadectwa łask przypisywanych jego wstawiennictwu. Kościelne badanie wybranych uzdrowień towarzyszyło procesowi beatyfikacyjnemu i kanonizacyjnemu.
Święty Wschodu i Zachodu
Paweł VI beatyfikował go w 1965 roku i kanonizował w 1977 roku. W polskiej liturgii wspomina się go 28 lipca. Poznanie Szarbela pozwala odkryć maronicką tradycję chrześcijaństwa oraz znaczenie ukrytej, wiernej służby.
Komentarze