Święty Stanisław Papczyński — życiorys

Od Podegrodzia do kapłaństwa

Urodził się 18 maja 1631 roku w Podegrodziu, a na chrzcie otrzymał imię Jan. Zdobywał wykształcenie w kilku szkołach, doświadczając choroby i wojennych niepokojów. W 1654 roku wstąpił do pijarów i przyjął imię Stanisław od Jezusa Maryi. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1661 roku.

Powstanie wspólnoty marianów

Po odejściu od pijarów podjął starania o nową rodzinę zakonną. W 1673 roku zatwierdzono jej pierwszy klasztor w Puszczy Korabiewskiej. Kolejnym ważnym miejscem stała się Góra Kalwaria. Zgromadzenie rozwijało się pomimo ubóstwa, trudności organizacyjnych i długiego oczekiwania na aprobatę kościelną.

Duchowość i pisma

Papczyński nauczał, że każdy ochrzczony jest wezwany do świętości. W dziele „Mistyczna świątynia Boga” opisywał życie chrześcijanina jako mieszkanie Boga. Pamięć o zmarłych łączył z odpowiedzialnością za żyjących, zwłaszcza potrzebujących pouczenia i sakramentów.

Ostatnie lata i kult

Zmarł 17 września 1701 roku w Górze Kalwarii. Został beatyfikowany w 2007 roku, a kanonizowany w 2016 roku. Jego wspomnienie przypada w rocznicę urodzin, 18 maja. Grób założyciela marianów znajduje się w kościele Wieczerzy Pańskiej na Mariankach.