Święta Monika — życiorys

Rodzina w północnej Afryce

Monika urodziła się około 332 roku w Tagaście, na terenie dzisiejszej Algierii. Wychowała się w rodzinie chrześcijańskiej. Jej mężem został Patrycjusz, który początkowo nie podzielał jej wiary. Mieli troje znanych z przekazów dzieci: Augustyna, Nawigiusza i córkę.

Życie rodzinne przynosiło Monice trudności, ale zachowywała przywiązanie do wiary. Patrycjusz przyjął chrzest przed śmiercią w 371 roku. Monika pozostała wdową i nadal troszczyła się o dzieci.

Modlitwa za Augustyna

Augustyn przez wiele lat szukał odpowiedzi na pytania o prawdę i sens życia poza chrześcijaństwem. Związał się między innymi z manicheizmem. Monika przeżywała jego wybory z bólem i wytrwale modliła się za syna. Później dołączyła do niego w Mediolanie.

W tym mieście ważną rolę w drodze Augustyna odegrał biskup Ambroży. W 387 roku Augustyn przyjął chrzest. Dla Moniki było to spełnienie wieloletniego pragnienia. Syn opisał jej postawę i ostatnie chwile w Wyznaniach.

Ostatnie dni w Ostii

Po chrzcie Augustyna rodzina zamierzała wrócić do Afryki. Podczas pobytu w Ostii Monika zachorowała i zmarła w 387 roku. Augustyn zachował wspomnienie ich rozmowy o życiu wiecznym oraz prośby matki, by pamiętano o niej w modlitwie.

Dlaczego rodzice zwracają się do Moniki?

Jej historia pokazuje wiarę podtrzymywaną przez lata, pośród niepewności i rodzinnych trosk. Benedykt XVI wskazywał Monikę jako przykład dla matek przeżywających niepokój o dzieci. Dlatego w modlitewnikach znajdujemy prośby za jej wstawiennictwem o nawrócenie bliskich i zgodę w rodzinie.

Wspomnienie świętej przypada 27 sierpnia, dzień przed wspomnieniem Augustyna. Poznanie jej życiorysu pomaga odczytać modlitwy jako wyraz cierpliwej miłości i powierzenia bliskich Bogu.