Nie zna śmierci Pan żywota
Nie zna śmierci Pan żywota,
Chociaż przeszedł przez jej wrota,
Rozerwała grobu pęta
Ręka święta.
Alleluja, alleluja,
Alleluja, alleluja.
Próżno, żołnierze, strzeżecie,
W tym grobie Go nie znajdziecie.
Wstał, przeniknął sklepu mury,
Bóg natury.
Alleluja, alleluja,
Alleluja, alleluja.
On znowu na ludzkie plemię
I na miłą patrzy ziemię,
Jak drogo dzisiaj przybrana,
Kosztem Pana.
Alleluja, alleluja,
Alleluja, alleluja.
Przez Twe święte Zmartwychwstanie
Z grzechów powstać daj nam, Panie,
Potem z Tobą królowanie
Daj nam, Panie.
Alleluja, alleluja,
Alleluja, alleluja.
O czym opowiada pieśń?
Krótka opowieść o pustym grobie kończy się osobistą modlitwą. Dawne słowo sklep oznacza tutaj sklepienie grobu, a nie miejsce handlu.
Jak śpiewać tę wersję?
Po każdej zwrotce wraca alleluja. Warto zachować pauzę przed tą częścią, aby wszyscy mogli włączyć się do śpiewu.
Źródło tekstu: Tomasz Flasza (oprac.), Śpiewnik kościelny katolicki, część I, nakładem T. Gieszczykiewicza, 1930, s. 352–353.
Komentarze