Wzniosły, a dostojny Stróżu mojej duszy
Wzniosły, a dostojny Stróżu mojej duszy,
Ty, który jaśniejesz na pięknym niebie
Jak delikatny, czysty płomień,
Pobliski tronu Wszechwiecznego,
Ty schodzisz dla mnie na tę ziemię
I rozświecasz mnie swoim blaskiem.
Piękny Aniele, Ty stałeś się moim bratem,
Moim przyjacielem,
Moim pocieszycielem.
Ty znasz moją wielką słabość,
Prowadź mnie więc za rękę.
Widzę Cię pełnego czułości
Jak usuwasz kamienie z mojej drogi.
Nawołuj mnie zawsze do patrzenia tylko w niebo.
Wiem, że im bardziej jestem mała i pokorna,
Tym promienniejsze jest Twoje oblicze.
O Ty, którego przemknięcie przez pokój
Jest szybsze od błyskawicy –
Przelatuj często ode mnie
Do tych, którzy mi są drodzy!
Skrzydłem swoim osusz ich łzy,
Śpiewaj im, jak Jezus jest dobry,
Śpiewaj, że cierpienie ma przyjaciół.
I całkiem po cichutku szepnij moje imię.
Ja pragnę w moim krótkim życiu
Ratować moich braci grzeszników.
O piękny posłańcze Kraju ojczystego,
Daj mi swój święty płomień!
Nie ma niczego, co mogłoby być darem ofiarnym,
Tylko ubóstwo – zanieś je Bogu w Trójcy Jedynemu!
Co wyraża ta modlitwa
Obrazy światła i bliskości wyrażają zaufanie. Prośba o przedstawienie Bogu własnych pragnień podkreśla relacyjny charakter modlitwy.
Jak modlić się tym tekstem
Można przeczytać tekst wieczorem lub przed ważnym zadaniem. Zakończ własną prośbą o wierność dobru.
Tradycja i pochodzenie tekstu
W źródle tekst przypisano Teresie z Lisieux. Wydanie polskiego przekładu nie zostało wskazane.
Źródło tekstu: Święta Teresa od Dzieciątka Jezus; wersja wskazana za misyjne.pl,.
Komentarze