Tekst modlitwy Memorare
Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano,
abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka,
Twej pomocy wzywa, Ciebie o przyczynę prosi.
Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko,
biegnę, do Ciebie przychodzę,
przed Tobą jako grzesznik płaczący staję.
O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi,
ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj.
Amen.
Ufność wypowiedziana pośród słabości
Modlący się nie przedstawia swoich zasług. Przychodzi jako człowiek potrzebujący miłosierdzia i nie ukrywa grzechu ani smutku. To ważny rys tekstu: do modlitwy nie trzeba przystępować dopiero wtedy, gdy uda się uporządkować wszystkie emocje i problemy.
Początkowe „Pomnij” odwołuje się do doświadczenia ufności Kościoła. Wyraża przekonanie o matczynej trosce Maryi, nie wyznacza jednak Bogu konkretnego sposobu rozwiązania naszej sprawy.
Co znaczą dawne słowa
Wyrażenie „o przyczynę prosi” oznacza prośbę o wstawiennictwo. „Matka Słowa” to Maryja jako Matka Jezusa Chrystusa, nazywanego w Ewangelii według św. Jana Słowem. Te określenia prowadzą od osoby Maryi do jej relacji z Synem.
Gdy dawny język utrudnia skupienie, można po przeczytaniu akapitu krótko powiedzieć własnymi słowami, o co w nim prosimy. Pozwala to modlić się świadomie bez zmieniania przekazanego tekstu.
Dlaczego bywa nazywana modlitwą św. Bernarda
Memorare jest tradycyjnie kojarzona ze św. Bernardem z Clairvaux i często publikowana pod jego imieniem. Takie przypisanie nie stanowi pewnego potwierdzenia autorstwa. Dlatego podajemy utrwaloną nazwę modlitwy, bez przedstawiania Bernarda jako bezspornego autora.
Propozycja spokojnego odmówienia
Przed rozpoczęciem warto nazwać jedną sprawę i przez chwilę pozostać w ciszy. Kolejne akapity można przeczytać powoli, zatrzymując się po słowach o ufności, przyjściu do Maryi i wysłuchaniu. Na końcu dobrze oddać Bogu także to, czego teraz nie rozumiemy.
Komentarze